این دل نوشته ها همه بهانه اند من خواب تو را که میبینم اشکهایم باران دو نفره میشوند روی گونه هایت قلبم ، فرش قرمزِ قدمهایت ... سهیل

آب که از سر گذشت دنیا هر جور که باشد، باشد من از این هیاهو فقط تو را می خواهم بقیه اش بماند برای آن دنیا سهیل

چه شود یار شوی  بار دگر با دل ما 

گوشه چشمی به دل سوخته من بنما 

من و این فاصله تلخ تر از زهر، خدا 

تو توانی ، به تن خسته ما ،لطف نما 

سالها در پی عشقم ، عشق را یافته ام 

لیک دیگر رمقم نیست از این فاصله ها 

دل و دینم همه اندر خم گیسوی تو شد 

شک نکن ، یا ببرم  یا برسانم به فنا 

سهیل